| H-o-n-G's profile~~ H-o_n-G ~~PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
12 October BiRtH DaY วันนี้ครบ 22 ปีแล้ว เฮ้อ อีกปีแล้วผ่านไป แต่ก็ดี
วันนี้ตื่นแต่เช้า ตักบาตร แล้วก้ไปหาดใหญ่
ไปถวายสังฑทานแล้วก็ไปทำบุญซื้อโลงศพ
กับกรดและหยก(น้องสาว)
รู้สึกดีมากๆ อิ่มบุญ ทุกคนที่เข้ามาในสเปช รับส่วนบุญนะ
แล้วก็ไปเที่ยวขึ้นเขาตังกวนที่สงขลา ไปทะเล ตบท้ายด้วยข้าวก่อนกลับบ้าน
ส่วนกับครอบครัว (มีกรดรวมอยู่ด้วย อิอิ)และเพื่อนที่สะเดา
เราไปเลี้ยงข้าวแล้วเมื่อวาน เพราะกลัววันนี้จะกลับบ้านดึก
เห็นป๊า ม๊า มีความสุขกับเรา เราก็ยิ่งมีความสุขใหญ่เลย
ยังไง ครบ 22 ปี ก็ของให้เรา ครอบครัวและคนที่เรารักทุกคน
มีความสุขไปกับเรานะ 26 September 26-09-06ดีใจจัง รับปริญญาแล้ว
ทำให้พ่อ แม่ และครอบครัวได้แล้ว
แถมยังมีแฟนน่ารักๆอยู่ข้างๆอีก
มีความสุขที่สุดเลย
05 September มีฟามสุขช่วงนี้รู้สึกอะไรก็ดีไปหมด
อยากให้เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆจัง
ทั้งเรื่องที่บ้าน เรื่องเรียน(อีกไม่กี่วันเราก็จะรับปริญญาแล้วนะ)
แล้วก็เรื่อง.... นะ
การมีใครสักคนมาดูแลห่วงใยมันรู้สึกดีจริงๆ
วันๆไม่ได้มีเรื่องอะไรเข้ามาทำให้มีความสุข แต่มันก็ทำให้เรายิ้มได้
รู้สึกโชคดีจังที่ได้รู้จักและได้เดินไปด้วยกัน
.......
ที่สำคัญ ดีใจกับเพื่อนเมด้วยนะ ที่มีงานทำแล้ว
จะได้ไม่ต้องอยู่เปลี่ยวไปวันๆ
ส่วนไอเรื่องความรักลมๆแล้งๆก็เลิกเพ้อซะบ้างนะ
ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ยังคิดถึงเหมือนเดิมนะ ถึงจะได้คุยกันบ้าง
หรือไม่ได้คุยเลย ก็ยังคิดถึงเสมอ เจอกันวันรับปริญญานะ
ไม่ใช่ดิ ต้องเจอกันก่อน มาเลี้ยงกันก่อน รวมตัวกันเร็วๆนะโว้ย
คิดถึงวะ..... 08 August +_+ใกล้รับปริญญาเข้ามาทุกทีแล้ว หลายๆคนคงตื่นเต้นกันละสิ แต่สำหรับเราที่ตื่นเต้นกว่า คือ จาได้เจอเพื่อนๆกันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว ดีใจจังเลย อยากให้ถึงเร็วๆจัง ช่วงนี้เพื่อนๆที่เจออยุ่ก็ไม่กี่คน แยกย้ายไปทำงานกันหมดแล้ว ไม่รูเป็นไงกันบ้าง ว่างๆก็เข้ามาทักทายเล่าสารทุกข์สุขดิบกันบ้างนะ
สำหรับตัวเราตอนนี้มีความสุขดี(ถึงมากเลยแหละ) เพราะทุกอย่างค่อนข้างจะโอเคไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องที่บ้านแล้วก็เรื่องของตัวเองเรื่องคนข้างๆตัวเอง รูสึกจะลงตัวหมด เลยมีแต่ความสุข 55555 อย่าอิจฉากันนะ ขอบ้างเหอะ เจอเรื่องแย่ๆมาเยอะแล้ว
แต่ที่รูสึกดีและขอบคุณมากๆคือ กำลังใจจากคนข้างๆนี่แหละถึงมันจะเป็นอะไรที่แค่เล็กน้อยแต่มันให้มาจากใจรู้สึกว่ามันเป็นกำลังใจที่ดีเลยทีเดียว ขอบคุณออก้า ที่ทำให้เรารู้จักกันจนถึงวันนี้นะ (รู้สึกเป็นที่ที่ดีเหลือเกิน บ่งบอกเลยว่าทั้งสองคนเป็นไง อิอิ)
และจากวันนี้ก็จะมีแต่สิ่งดีๆให้เธอนะ..... 18 July (^_^)! โอ้...โย่ โย่ คิดถึงเพื่อนๆจัง คิดถึงชีวิตมหาลัย ทามมัยมันจบเร็วจัง เฮ้อ...นี่ทำงานมาหลายเดือนแล้ว ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ ถึงแม้จะเป็นที่บ้านก็เหอะ ตอนแรกๆคิดว่าคงสบายๆเพราะอยู่กับงานนี้มานานแล้ว ที่ไหนได้ ยังมีอีกเยอะแยะต้องเรียนรู้ เข้าใจป๊ากับม๊าเลย โดยเฉพาะป๊านะ ยิ่งตอนนี้สุขภาพแกไม่ค่อยยดี เลยไม่ให้ทำงานซะเลย ไอ้เราผูหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งก็ต้องกลายเป็นเสาหลักไปเลย เข้าใจเลยคราวนี้ว่าความเหนื่อยเป็นไง แต่ทำไงได้ มันเป็นหน้าที่อยุ๋แล้วที่ต้องรับผิดชอบ บางครั้งเหนื่อยจนอยากไปทำงานข้างนอกเหมือนกันนะ แต่ก็ไม่ได้ เพราะต้องรับผิดชอบที่บ้านทั้งหมดเลย ทิ้งไม่ได้ แต่ก็ได้เข้าใจและเรียนรูอะไรหลายๆอย่างขึ้นเยอะ เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกระดับหนึ่ง แต่มะเป็นราย สู้ๆดิ เนอะ
นี่ก็ใกล้รับปริญญาแล้ว ดีใจจัง วันที่ที่บ้านรอใกล้ถึงและวันที่ตัวเองรอด้วย อย่างน้อยๆยังได้เจอเพื่อนๆทั้งหมด ถึงแม่จาได้เจอแต่ไม่ได้อยู่เหมือนแต่ก่อน แต่ความรู้สึกที่มีให้กันยังคงเหมือนเดิมแน่นอน ดีแล้วที่เป็นงี้ เพราะทุกคนไม่ยอมมีใครอยู่กับที่หรอก ต่างต้องออกไปเรียนรู้ ต้องเดินหน้า เพื่อหาฝันตัวเอง ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เพื่อนทุกๆคนเลยนะ ทั้งที่ได้งานหรอยังไม่ได้งาน อย่าท้อนะ พวกเรายังอยู่ข้างกันเสมอ
เมื่อวานตอนกลางคืนได้ไปทะเลมาด้วย ชอบมากเลยทะเลกลางคืนเนี่ย มันดูสงบดี ปล่อยความคิดไปได้เรื่อยๆ อย่างน้อยได้ปล่อยความรู้สึกเครียดๆออกไปบ้าง สักนิดก็ยังดี รู้สึกดีขึ้นเยอะเลลย ได้ไปเดินเล่นชายหาดเนี่ย ต้องขอบคุณโลกเลยนะ ที่มีทะเลให้คนอย่างเราได้ไปเดินปล่อยความคิดทิ้งไปทำให้สบายใจขึ้น แล้วก็ขอบคุณ...ที่ขับรถพาเค้าไปทะเลล ถึงแม้มันจะดึกแล้ว แถมยังพยายามทำให้เค้ามีทั้งรอยยิ้ม มีความสุข บอกว่าจะอยู่ข้างกัน เป็นกำลังใจให้กันแล้วจะเดินไปพร้อมๆกัน ขอบคุณเธอนะ 14 July ขอให้เจอคนดีๆสักทีแถอะ ไม่ได้เข้ามานานเลลย วันนี้ว่างๆเลยเข้ามาสักหน่อย เนี่ยเพิ่งออกจากโรงพยาบาลมาเมื่อวานเอง เข้าไปนอนมาสองคืน สบายไปเลย ไม่ต้องทำงาน นอนเฉยๆ แถมได้ความรู้สึกดีๆกลับมาอีกเพียบ เพราะครั้งนี้มีคนเฝ้าไข้ดี เล่นซะไม่อยากหายไข้เลย อยากอยู๋ต่ออีกซักหลายๆวัน แต่ทำไงได้ หมอเค้าให้ออกกลับมาพักผ่อนที่บ้านได้แล้ว ความจริงน่าโชว์พราวไปเนอะ ปรามานว่าไม่เป็นไรค่ะ ที่บ้านตังเหลือ นอนที่โรงพยาบาลก็ได้ อิอิ แต่อย่าดีกว่า
เฮ้อ...แต่สุดๆเลยนะ อยากบอกว่ามันเป็นความรูสึกที่ดีมากๆๆ แบบไม่เคยได้รับมาก่อนเลย จี๊ดเลย ไม่เคยนึกว่าจะมีใครนอกจากพ่อ แม่ ครอบครัวและเพื่อนสนิท ที่ยังเป็นห่วงเรามากขนาดนี้ (ขนาดแฟนเก่าที่เลิกไปคบกันตั้งเก้าปีมันยังไม่เคยให้ความรู้สึกดีๆได้เท่านี้เลยอะ) นี่รู้จักไม่นาน แต่ทำไมดีจัง จริงๆแล้วตัวเราคิดว่าจะหยุดเรื่องนี้ไว้สักพัก เพราะเหนื่อยเหลือเกินแล้ว แต่เอาเข้าจริง อนะ เธอเล่นทำลายกำแพงซะพังเลย เลยลองดูอีกครั้งแล้วกัน แต่ก็กลัวนะว่าจะดีเฉพาะตอนนี้หรือเปล่า ต่อไปจะเป็นยังไง ยังไม่กล้าไปไกล ให้เวลาพิสูจน์แล้วกันนะจ๊ะ เอาเป็นว่าตอนี้จะดูแลสิ่งที่เธอให้มาให้ดีที่สุดแล้วกันนะ
19 May กลับมาแล้วกลับมาจากเชียงใหม่นานแล้วนะ แต่ไม่ได้เข้ามาอัพสเปชเลย พอดีงานยุ่งๆอยู่
แถมคอมก็เสีย กว่าจะได้อัฟเล่นซะนานเลย ตอนนี้ก็อยู่บ้านทำงานทุกวัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ก็เหงาๆบ้างอะนะ คิดถึงทุกๆคนเหมือนเดิมแหละ แล้วจาบบอกว่าช่วงนี้หายเศร้าแล้ว มะต้องเปงห่วง ไม่รุจะเขียนอะไรอะ เอาเปงว่าโทรคุยกันง่ายกว่านะ มีอารายโทรมากันได้เลยว่างคุยเสมอ แล้วจาพยายามเข้ามาอัฟสเปชบ่อยๆ เพราะคอมดีแล้ว
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ มั๊กๆๆๆๆๆๆเลยมีอะไรโทรมาตามนะ จะไป
|
||||||||||||||||||
|
|
